Mięczak zakaźny – objawy i przebieg zakażenia

Małe grudki na ciele pacjenta, spowodowane zakażeniem mięczakiem zakaźnym (łac. molluscum contagiosum), występują u dorosłych głównie w okolicy narządów płciowych. U zakażonych dzieci zajmują także obszar twarzy, kończyn czy tułowia.

Zakażenie wirusem mięczaka zakaźnego

Przebiega ono zawsze poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą, bądź z powierzchnią, która miała kontakt z zakażonym pacjentem. U dzieci zakażenie przebiega np. poprzez kontakt z ubraniami, na których obecny jest wirus. U dorosłych przeważa zakażenie poprzez kontakt seksualny.

Przebieg mięczaka zakaźnego

Okres wylęgania się trwa od tygodnia do kilku miesięcy, średnio około dwóch lub trzech miesięcy. Zaczyna się od pojawienia pojedynczej, owalnej grudki z małym zagłębieniem w środku. Może mieć ona kolor cielisty, żółtawy, szarobiały, by z czasem przybrać barwę ciemnobrązową. Pierwsze zmiany przypominają swoim rozmiarem główkę od szpilki i nie przekraczają zwykle 3-5 milimetrów. Z czasem jednak mogą urosnąć, nawet do 1,5 cm średnicy. Zwykle wykwity występują pojedynczo, rzadko tworząc skupiska. Występują w liczbie od kilku do kilkudziesięciu zmian. U osób z obniżoną odpornością mogą liczyć nawet kilkaset zmian.

Wykwity u dorosłych zlokalizowane są głównie w strefie narządów płciowych: u mężczyzn na skórze członka lub między pośladkami, u kobiet na wargach sromowych, wzgórku łonowym, wewnętrznej stronie ud lub – podobnie jak u mężczyzn – w szparze międzypośladkowej. U dzieci wykwity mogą być zlokalizowane na twarzy, tułowiu i kończynach, ale u 10 do 50% zakażonych także występują w obrębie narządów płciowych. Mogą powodować lekki świąd i nieznaczną bolesność.

Nieleczone wykwity z reguły ustępują samoistnie po około 2-4 miesiącach, jednak znane są zmiany istniejące nawet kilka lat. Samoistne ustąpienie guzków ma związek ze stanem zapalnym, mechanicznym usunięciem ich poprzez np. pocieranie ręcznikiem czy oderwanie zmiany od skóry lub samoistnym rozmiękczaniem wykwitów.