Leczenie mięczaka zakaźnego

Mięczak zakaźny (molluscum contagiosum) to jedna z najczęstszych chorób zakaźnych, wywołana przez wirus z rodziny Poxviridae. Wśród grup ryzyka osób narażonych na zakażenie się wirusem, wymienia się głównie dzieci w wieku do pięciu lat, ze względu na ich budującą się dopiero odporność, dorosłych o obniżonej odporności oraz dorosłych aktywnych seksualnie, ponieważ choroba – poza przenoszeniem się poprzez kontakty fizyczne – ma tendencję do przenoszenia się drogą płciową.

Metody leczenia mięczaka zakaźnego

Małe, kuliste, wypukłe grudki w kolorze skóry lub ciemniejące, stanowią powód do zmartwień ze względu na swój mało estetyczny wygląd. Mimo iż większość z nich potrafi samoistnie ustąpić, wielu lekarzy zaleca ich usunięcie, gdyż zmiany te od 3-5 mm potrafią z czasem urosnąć nawet do 1,5 cm średnicy.

Dostępne są różne metody usuwania zmian. W przypadku miejsc odsłoniętych (twarz, kończyny) największą popularnością cieszą się te metody, które nie powodują w następstwie usunięcia powstawania blizn. Wśród nich można wyróżnić usuwanie wykwitów łyżeczką chirurgiczną (łyżeczkowanie). Zmiany rozległe, ciężkie do usunięcia usuwa się przy pomocy skalpela. Zmiany mniejsze można także usunąć poprzez mrożenie ich ciekłym azotem, tzw. krioterapią lub poprzez przekłucie i wyciśnięcie zawartości guzka, a następnie zastosowanie nalewki jodowej, azotanu srebra, roztworu fenolu lub podofiliny na nakłute miejsce. Aktualnie dostępne są również na rynku preparaty do stosowania miejscowego.

Stosowanie znieczulenia

W przypadku dzieci przez zabiegiem usunięcia zmian stosuje się miejscowe znieczulenie kremem, zawierającym środki znieczulające (eutectic mixture of local anesthetic – EMLA), umieszczonym pod opatrunkiem na 30 do 60 minut przed zabiegiem. W sytuacji, gdy zmian jest bardzo dużo, usuwa się je u dzieci w znieczuleniu ogólnym. W przypadku osób dorosłych zwykle nie stosuje się znieczulenia miejscowego. Po usunięciu zmiany zalecane jest podanie choremu retinoidów, podofilotoksyny lub imikwimodu. Ważne jest także, w przypadku zakażenia wtórnego, objęcie pacjenta kuracją antybiotykową.