Łuszczyca a świadomość społeczna dawniej i dziś

Łuszczyca znana była już w starożytności, jednak aż do XIX wieku mylona była z trądem, co kosztowało ówczesnych pacjentów wiele cierpień – zarówno fizycznych, jak i psychicznych, wynikających z powodu wykluczenia społecznego. W średniowieczu chorych na łuszczycę wyklinano z Kościoła, pozbawiano prawa do życia w społeczeństwie, a nawet palono na stosie, jako opętanych i nieczystych. Obecnie pacjenci chorzy na łuszczycę, podobnie jak osoby cierpiące na inne choroby skórne, charakteryzujące się występowaniem widocznych zmian skórnych nadal są odrzucani przez znaczną część społeczeństwa. Pacjenci z łuszczycą często z uwagi na charakter choroby nie mogą prowadzić normalnego trybu życia, unikają korzystania z pływalni, opalania się oraz uprawiania sportu. Łuszczyca ma również negatywny wpływ na aktywność seksualną.

Leki biologiczne jako jedna z metod terapii łuszczycy

Jedną z nowych metod w leczeniu łuszczycy są leki biologiczne, cechujące się dobrą skutecznością i wysokim profilem bezpieczeństwa, a osoby stosujące leki biologiczne wracają do normalnego życia. Leki biologiczne to grupa czynnych biologicznie substancji, najczęściej peptydów lub białek, które uzyskuje się dzięki zastosowaniu technik molekularnych. Leki biologiczne mogą naśladować funkcje prawidłowych białek ludzkich, wpływają też na interakcje między różnymi cząsteczkami, a także oddziałują z receptorami komórkowymi.

Leki biologiczne dopuszczone do leczenia łuszczycy w Unii Europejskiej, w tym w Polsce to: infliksymab, etanercept, adalimumab, ustekinumab i golimumab. Leki te powodują redukcję liczby komórek T, hamowanie przemieszczania komórek T, a także zmianę modelu odpowiedzi immunologicznej. Ponadto leki biologiczne mają właściwości blokujące prozapalną aktywność cytokin, zwłaszcza TNF-α

Ocena skuteczności leczenia łuszczycy lekami biologicznymi a przebieg terapii

W łuszczycy zwyczajnej skuteczność leczenia biologicznego należy oceniać zależnie od rodzaju stosowanego leku w okresie 12-16 tygodnia leczenia. Leczenie przerywa się, jeśli nie uzyskuje się zadowalającej poprawy stanu pacjenta. Wskaźnikiem, według którego ocenia się postępy w leczeniu choroby, jest skala PASI, w której bierze się pod uwagę czynniki takie, jak rumień, naciek i złuszczanie w czterech lokalizacjach ciała: na głowie, kończynach górnych, tułowiu i kończynach dolnych. Terapia lekami biologicznymi odnosi skutek, gdy wartości PASI zmniejszają się o 75% w porównaniu z wartością sprzed rozpoczęcia leczenia. Zadawalającym wynikiem terapii jest również poprawa wskaźnika PASI o 50-75% przy znacznej poprawie jakości życia.

Leczenie biologiczne łuszczycowego zapalenia stawów ocenia się w okresie między 12. a 16. tygodniem leczenia. Terapię przerywa się, gdy chory nie odczuwa poprawy w dolegliwościach stawowych – mówi dr n. med. Igor Michajłowski z renomowanej Clinica Dermatologica w Gdańsku.

Przeciwskazania do stosowania leków biologicznych w terapii łuszczycy

Leczenie biologiczne nie może być stosowane u osób z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników preparatu. Terapii biologicznej, z uwagi na brak badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania, nie należy stosować u kobiet w ciąży i matek karmiących. Osoby z utajonym zakażeniem gruźlicą również nie powinne być poddawane leczeniu biologicznemu z uwagi na fakt możliwości wystąpienia reaktywacji gruźlicy, dlatego przed podjęciem terapii wykonuje się odpowiednie testy wykluczające gruźlicę. Terapii biologicznej nie zaleca się chorym na wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, a przed podjęciem leczenia wykonuje się odpowiednie badania wykluczające oba rodzaje zakażenia. Terapii biologicznej nie mogą być również poddani nosiciele wirusa HIV, nie należy stosować terapii biologicznej u osób z ciężką niewydolnością krążenia z uwagi na zwiększone ryzyko zgonu.

Wskazania do biologicznego leczenia łuszczycy u pacjentów w Polsce

Z uwagi na realia ekonomiczne w Polsce do terapii biologicznej powinni być kwalifikowani pacjenci, u których terapia z użyciem przynajmniej dwóch metod tradycyjnych nie przyniosła efektu w przypadku łuszczycy zwyczajnej o średnim lub dużym nasileniu. Terapii biologicznej powinno poddać się pacjentów, którzy z uwagi na przeciwskazania nie mogą być leczeni metodami tradycyjnymi. Rodzaj leku biologicznego ustala indywidualnie lekarz.

 

Sprawdź też:

Jak rozpoznać włókniaki

Włókniaki (łac. fibroma) są łagodnymi nowotworami skóry, powstającymi z tkanki łącznej. Nie są…

Czytaj artykuł

Świąd, a choroby skóry

Świąd jest objawem towarzyszącym wielu chorobom skóry. W przypadku części schorzeń świąd jest…

Czytaj artykuł

Łuszczyca a świadomość społeczna dawniej i dziś

Łuszczyca znana była już w starożytności, jednak aż do XIX wieku mylona była z…

Czytaj artykuł